Dialog liryczny

W zapomnianym domu w lesie,
W którym żyję tylko ja,
Strumień gwar od miasta niesie
W gwarze to co we mnie gra.

Z domu cisza płynie w dal
Aż po szczyty wonnych drzew
A tą ciszą ten sam gwar
W niemych słowach znany szmer.

Wyżej wyżej może nie
Bo gdziekolwiek padnie myśl
Ujrzy tam odbicie swe.
Wszystko gwarzy jedną grę...